Burgemeester Ossel:
‘Koester de vrijheid’

 

Ruim 200 Beverwijkers waren 4 mei om 20.00 uur aanwezig bij de dodenherdenking in onze gemeente op de begraafplaats Duinrust. Zij werden na de twee minuten stilte toegesproken door burgemeester Freek Ossel van Beverwijk. Hij benadrukte dat ook de inwoners van Beverwijk zich goed moeten realiseren wat voor kostbaar goed vrijheid is.

Na de twee minuten stilte, het Wilhelmus en de toespraak van de burgemeester trokken de aanwezigen in een lange stille tocht langs de graven van Beverwijkers, maar ook buitenlanders die door oorlogsgeweld om het leven zijn gekomen.

Veel bewondering was er eerder die avond voor de leerlingen van het Kennemer College aan de Büllerlaan, Sander Hilgers, Roos Boots, Chiara Frontino en Nadia van Egmond. Zij droegen hun gedichten voor die zij schreven naar aanleiding van het onderwijsproject over vrijheid.

Voorzitter Tabak van het 4 Mei Comité Beverwijk, benadrukte dat het tijdens deze dag van herdenken in Beverwijk gaat om mensen in en uit onze gemeente die door oorlogsgeweld om het leven zijn gekomen.

‘Dit uur herdenken wij Beverwijkers die door oorlogsgeweld zijn gesneuveld, alsmede mensen die in Beverwijk door de oorlog om het leven zijn gekomen. Denk aan de 15 Georgische soldaten bij Fort Aagtendijk, en Britse vliegers die hier begraven zijn. We hebben het over Beverwijkers die eens hun huis verlieten, hun straat waar ze woonden, jarig waren en ruzie maakten. Mensen zoals

– Jan Toering uit de Kloosterstraat voer als kok mee op het motorschip Pia, toen dat in de meidagen van 1940 voor de Franse kust werd getorpedeerd.
– Jacob Schoorl uit de Grensstraat werd voor zijn huis in april 1945 doodgeschoten door een dronken Duitse matroos;
– Jan Pleging uit de Maerten van Heemskerkstraat werd gefusilleerd, hij zat in het verzet.
– En Theo Hendriksen uit de Iepenlaan leidde de april/mei staking bij Hoogovens in 1943. Ook hij werd gefusilleerd.
– Sara de Vet, van de Breestraat, Markus van Gelderen uit de Dr Schuitstraat, en Jozef en Jacob Ranonkel van de Alkmaarseweg zijn vermoord omdat ze joods waren.
– Joop van der Pal uit de Hobbesteeg. Hij was 22 jaar toen hij op 5 december 1948 overleed in voormalig Nederland Indië.

Veel van de slachtoffers waren betrokken bij de strijd voor vrijheid.‘

Daarna was het woord aan Wissam Hema een vluchteling die sinds twee jaar in Beverwijk woont. Hij komt uit Syrië waar hij in de hoofdstad Damascus als reclame-designer met een eigen bureau werkzaam was. De ouders van Wissam zijn met hun Palestijnse familie ooit Israël ontvlucht naar Syrië, waar de Verenigde Naties voor opvang zorgde. Zijn moeder en grootmoeder zeiden dat Wissam in 2014 uit Syrië moest vluchten. Dat gebeurde nadat bij hun huis een brief onder deur was geschoven, waarin stond dat het huis beschoten zou worden. Wissam is gegaan, zijn moeder en oma wonen nog in Syrië. Dit jaar had het 4 Mei Comité Beverwijk Wissam Hema gevraagd zijn gedachten over vrijheid met ons te delen.

Wissam Hema:
‘Ik ben gevlucht vanwege de oorlog. Een oorlog die begon met vreedzame demonstraties voor burgerrechten en vrijheid maar vervolgens uitdraaide op een verschrikkelijke sektarische burgeroorlog. Er was vrijheid in de zin dat we konden eten, drinken en slapen. Maar een vrijheid, begrenst dus door hele strenge regels van de regering. Wij mochten niet onze mening geven of opkomen voor onze burgerrechten. Wij konden ons niet mengen in de politiek of economie. Deed je dat wél, dan “verdween je” of werd je gedood. Ik heb alles achter mij gelaten. Mijn moeder en grootmoeder, mijn familie, mijn vrienden, mijn leven, zoals ik dat kende.

Nederland is een democratisch land met veel verschillen. Je kunt hier zijn wie en hoe je bent. En je kunt je mening geven zonder angst. In Nederland ben ik veilig. Hier hoef ik niet meer over elk woord dat ik wil spreken na te denken of dat wel verstandig is. In Nederland mag ik bepalen wie ik ben, wie ik wil zijn met respect voor de rest van de gemeenschap. Ik wordt hier weer als mens gezien. Ik ervaar Nederland als een verfijnde en beschaafde samenleving. De mensen hier tonen respect en begrip voor mijn situatie als vluchteling en daar ben ik dankbaar voor. Ik doe mijn best hier te leven, aan het werk te gaan en een deel van de samenleving te worden. De Nederlanders gaan goed om met hun vrijheid. De Nederlandse samenleving heeft het principe van vrijheid begrepen. Een land, waarin iedereen in vrijheid kan leven en kan zijn wie hij is. Dit is wat Nederland onderscheidt van andere landen in mijn ogen. En daarom is het van groots belang dat we deze vrijheid in Nederland behouden,’ aldus Wissam Hema.

 

Gedichten scholieren Kennemer College

Grote aandacht was er bij de herdenking van de slachtoffers van de oorlog voor de gedichten van 4 scholieren van het Kennemer College. Sander Higers, Nadia van Egmond, Chiara Frontino en Roos Boots hadden hun gedachten over Vrijheid op papier gezet. Zij namen de afgelopen maand april deel aan het project Vrijheid op het Kennemer College, waarbij alle leerlingen van de eerste klassen werden geconfronteerd met verhalen over de gevolgen van oorlog en naar aanleiding daarvan een gedicht mochten schrijven. Sander, Chiara en Roos droegen hun gedichten voor in de aula, terwijl Nadia kort voor de twee minuten stilte  de ruim 200 aanwezigen haar gedicht liet horen.

Ergens?

Is er ergens een plek waar iedereen blij is?
Is er ergens een plek waar niemand bang is?
Ie er ergens een plek waar niemand honger lijdt?
Is er ergens een plek waar alles goed is?

Is er ergens een plek waar geen geweld wordt gebruikt?
Is er ergens een plek waar geen doden vallen?
Is er ergens een plek waar iedereen veilig is?
Is er ergens een plek waar geen oorlog is?

Helaas is die plek er niet
Ergens is er wel oorlog
Maar waarom eigenlijk?
Dat weet niemand….

Ergens

Chiara Frontino

 

Denk

Waar denk je aan bij oorlog?
Denk je aan vrede
Aan liefde
Aan angst
Aan de dood
Denk je aan vrijheid?
Waar denk je aan bij oorlog?

Waar denk je aan bij vrede?
Denk je aan oorlog?
Aan geluk
Aan jezelf
Aan een ander
Denk je aan vrijheid?
Waar denk je aan bij vrede?

Aan het verleden moet je altijd denken, want dan ken je de toekomst!

Sander Hilgers

 

VREDE

Wat is een wereld zonder vrede?
Een hemel zonder sterren
Een lied zonder ritme
Iedereen wil vrede
Zie het als een trap
Met treden
Het gaat omlaag
Het gaat omhoog
Het staat voor gelijkheid
En vrijheid
Zie vrede als iets moois
Iets bijzonders
Wat is nou echt een wonder
Vrede wat is een wereld zonder vrede?

Roos Boots

 

Overal

Oorlog dat begint heel klein
Niet tevreden met iets zijn
Of iemand af lopen kraken
Van een mug een olifant maken
Oorlog is heel veel dingen
Mensen die naar concentratiekampen gingen
Mensen die niet naar buiten konden
Mensen die in de rij te wachten stonden
Oorlog is altijd en overal
Ik vraag me af wanneer vrede overheersen zal
Vaak denk ik nog aan het verleden
De mensen die zo erg leden
Wat als oorlog er niet meer zou zijn
Een leven zonder geweld, zonder pijn
Dan denk ik dag en nacht
Aan de vrede en de pracht
Soms een lach en soms een traan
Oorlog daar zullen we altijd bij stil staan
Maar wat is vrede nou?
Die vraag, die stel ik aan jou

Nadia van Egmond